Os estudos universitarios conducentes á obtención do Título de Dereito gozan dunha gran tradición e implantación no noso país, así como no ámbito internacional.
A implementación do crédito ECTS (European Credit Transfer System) foi aproveitado para dar impulso á reforma do sistema universitario español, en consonancia co coñecido como Sistema Bolonia. Neste marco, que o RD 1393/2007, de 29 de outubro, acabou de deseñar, a Universidade de Vigo requiriu a elaboración dun Grado en Dereito, que substituíse aos títulos actuais.
A efectos de soster a viabilidade dos estudos en Dereito, cabe destacar diversos estudos sobre empregabilidade dos titulados:
Por unha banda, nos diversos informes “Infoempleo. Oferta e demanda de Emprego Cualificado en España”, a Titulación en Dereito aparece sempre entre as 10 titulacións da Rama de Ciencias Sociais e Xurídicas máis demandadas en España.
Na mesma liña, o Informe da Fundación Universidade-Empresa, “As demandas sociais e a súa influencia na planificación das titulacións en España”, destaca que os empregadores participantes no estudo demandan, sobre todo, profesionais do perfil económico-xurídico, e técnico, sendo Dereito a segunda titulación máis demandada.
Por outra banda e aínda que non incide na calidade dos estudos universitarios, o Informe “Reflexión sobre o profesional flexible na sociedade do coñecemento”, editado pola ANECA, 2007 destaca que entre os máis satisfeitos co traballo que realizan atópanse os titulados en Dereito, para destacar que nestes é onde máis se adecúa a demanda de competencias polo empregador ás adquiridas na titulación.
A maiores, o Informe de maio de 2002 do Observatorio de Emprego e a súa Área de influencia, elaborado por A. Vaamonde Liste, indica que os licenciados en Dereito pola Universidade de Vigo presentan unha taxa de paro do 17,9 %, o cal supón que un 82,1 % áchanse en situación de non parados. De acordo co mesmo informe, o 57,3% declara que as súas tarefas áchanse moi relacionadas coa Licenciatura.
Os datos de que se dispoñen desde a implantación do título de Grado en Dereito poñen de manifesto unha altísima demanda da titulación, o que reflicte que a implantación deste grado e a súa oferta en dúas campus diferentes da Universidade de Vigo supón un acerto e responde ás necesidades reais da sociedade galega.
En canto á viabilidade dos estudos, é necesario destacar que segundo o Informe de Infoempleo 2011, as titulacións de tipo xurídico-social concentraron o 31,02% da demanda das empresas.
O Real Decreto 1837/2008, de 8 de novembro, incorporou ao ordenamento xurídico español a Directiva 2005/36/CE, do Parlamento Europeo e do Consello, de 7-9-2005, e a Directiva 2006/100/CE, de 20-11-2006, relativas ao recoñecemento de cualificacións profesionais, así como a determinados aspectos do exercicio da profesión de avogado, e derrogou a través da súa Disposición derogatoria única o Real Decreto 1665/1991, de 25 de outubro.
Consecuentemente, haberá que atender ao Anexo VIII do Real Decreto 1837/2008, no que se recolle a relación de profesións e actividades a efectos da aplicación do sistema de recoñecemento de cualificacións e que no que interesa ao Grao de Dereito son as seguintes:
• Avogado.
• Axente da Propiedade Industrial.
• Auditor de Contas.
• Xestor Administrativo.
• Procurador.
• Profesor de Universidade
No que incumbe ás profesionais de Avogado e Procurador, debe recordarse a Lei 34/2006, de 30 de outubro, sobre o acceso ás profesións de Avogado e Procurador dos Tribunais, modificada pola Lei 5/2012, de 6 de xullo, así como o Real Decreto 775/2011, de 3 de xuño, polo que se aproba o regulamento da Lei 34/2006.
Tal como despréndese do Libro Branco do título de grado en Dereito – dispoñible en http://www.aneca.es/var/media/150240/libroblanco_derecho_def.pdf ,todos os países da contorna europea contas nas súas universidades cos estudos de Dereito, nos que pode establecerse unha nítida separación entre a formación académica e a cualificación profesional, esta última, no caso dos avogados por exemplo, tutelada polos colexios profesionais en combinación, nalgúns casos, cun control e/ou avaliación estatal, pero, na maioría das ocasións, converténdose a formación xurídico-académica no orzamento necesario para o acceso ao desempeño das diversas profesións xurídicas, ata para aquelas básicas que require a actividade da Administración pública. Doutra banda, a estrutura dos ensinos xurídicos adoita responder a dous niveis; o primeiro vai dirixido a obter unha preparación xurídica básica e xeralista, onde se estudan as diversas disciplinas xurídicas que forman o tronco da ciencia xurídica; o segundo ten por obxecto conseguir algún grado de especialización, ben profundando sobre os contidos xurídicos básicos, ben mediante a oferta de optatividad, e tamén, posibilitando a adquisición de ferramentas (idiomas, retórica, informática, etc.) útiles para o estudo e manexo da ciencia xurídica que, á súa vez, redundan no bo exercicio profesional. Á beira diso, tamén adoita esixirse, a modo de balance ou como proba de contraste dirixido a comprobar o rendemento final alcanzado polo alumno, a elaboración dunha memoria ou traballo trala realización dos contidos formativos.